پیوسیجوک (در لغت به معنای «خنک کردن») آیین سنتی پاکسازی، تبرک و شکرگزاری است که نقشی محوری در حیات فرهنگی جامعه آتشه ایفا میکند. این رسم به زیبایی توحید اسلامی را با آداب بومی درآمیخته و در هر انتقال مهم زندگی از جمله پیوند ازدواج، تولد فرزند، عزیمت به سفر حج، ساخت بنایی نو یا خرید وسیلهای جدید برپا میشود.
آیین پیوسیجوک انواع گوناگونی دارد؛ از جمله «پیوسیجوک مولانگا» که برای رفع تنشهای اجتماعی و آشتی دادن خانوادههای به اختلافخورده برپا میشود. «پیوسیجوک پاده بیجه» در آغاز کاشت شالی برای برکت شالیزار اجرا میشود و «پیوسیjoک پیودونگ روموه بارو» در پیریزی خانههای نو. همچنین این آیین در تسکین روان آسیبدیدگان از بلایای طبیعی بسیار مؤثر است.
اجرای مراسم با بزرگان است؛ «تونگکو» (عالم مذهبی) برای مردان یا «امی» (مادر بزرگ خاندان) برای زنان. مجری مراسم مواد خاصی با معانی عمیق را روی افراد میپاشد: برنج شلتوک به نشانه فراوانی روزی؛ برنج چسبناک زرد به نشانه شیرینی و پیوند برادری؛ و آرد و آب به نشانه طهارت روح و رفع تیرگیها. پاشیدن آب با دستهای از برگهای برگزیده با ریشههای محکم انجام میشود که نشان از صلابت ایمان و خنکای دل در مواجهه با تندبادهای روزگار است.
* Segala informasi kemungkinan ada yang salah atau kurang. Jika Anda ingin berkolaborasi untuk melengkapi atau memperbaiki informasi, silakan hubungi kontak yang tersedia.
